نظام اسلامی و اهرمی روانشناختی برای کنترل
س.کمری—کرماشان
برکسی پوشیده نیست که نظام اسلامی ایران یک نظام استبدادی است. با رویکرد خود در نحوه ی اداره جامعه ایران، باعث فقدان اندیشگی فشرده شده است و با اعمال سیاست های خود شخصیت های منفعل و انزوا طلب را در جامعه ایران به وجود آورده است. اگرچه هراز چندگاهی جریانات و کسانی سربرمی آوردند که در برابر چنین جوی به مقاومت برمی خیزند یا به فعالیت های سیاسی و اجتماعی مشغول می شوند اما با نگاهی به کارنامه ی نظام اسلامی و همچنین رویکرد این نظام نسب به چنین جریانات و افکاری، متوجه می شویم که نتایج چنین عکس العملی در برابر نظام اسلامی چیزی جز منزوی شدن ، اتهام و افترا به اشخاص و برچسب مختلف و باعناوین گوناگون بر افراد، زندانی شدن، اعدام و به قتل رسیدن در بازداشتگاهها نیست. با توجه به رویکرد نظام اسلامی می توان هدف این نظام را از چنین عکس العمل هایی در برابر جریانات اصلاحی و دگراندیش و متفکرین جامعه، ایجاد جو ارعاب دانست و ترس بزرگترین عامل روانشناختی ای است که نظام اسلامی با رویکرد استبدادی خود از آن استفاده کرده و برای پایداری و پابرجای و ادامه حیات خود به آن نیازمند است. همچنان که منتسکیو مهمترین عامل روانشناختی حافظ حکومت استبدادی را ترس دانسته وتاکید کرده است اگر این حکومت نتواند به جو ارعاب و وحشت ادامه دهد سرنگون می شود.
نظام اسلامی با اجرای طرح های نظیر مبارزه با مفاسد اجتماعی، برخورد با بدحجابی و به قولی ارازل و اوباش ، برخورد با چهره های منتفد و فعالین دانشجویی،کارگری و زنان و همچنین نظارت های استصوابی، رعب و وحشت را به میزان بالایی در جامعه افزایش می دهد. برای نمونه برخورد با فعالین دانشجویی به شیوه های محرومیت از تحصیل، زندانی شدن و به قتل رساندن تعدادی در زیر شکنجه ، در راستای منزوی کردن و منفعل نمودن این قشر منتقد به کار گرفته می شود.
درجایی دیگر لوئی آلتوسر می نویسد: ترس آموختنی نیست، ترس نه ضابطه ای می شناسد و نه قانونی. ترس عاطفه ای است که پیشینه ای ندارد. ترس عاطفه ایست لحظه ای، که فقط همیشه خود را تکرار می کند. در میان عواطف سیاسی ترس یگانه عاطفه است که سیاسی نیست، بلکه روانشناختی است به این دلیل که عاطفه ایست بی واسطه و لحظه ای. با این وصف ترس عاطفه ایست که اصل حیات رژیم عجیب و غریب استبداد راتشکیل می دهد.
